‘t hoeven niet altijd communiecantjes te zijn, eh .. 
zo zijn we weer een mooi weekend ingevlogen ingerold, webbie!
geniet ervan, eh! 
bij het denken
plezante centimeters
wie ‘street art’ zegt
denkt waarschijnlijk aan huizenhoge graffiti
of aan schreeuwerige, opvallende afbeeldingen.
maar dat hoeft niet altijd zo te zijn! 
minstens zo plezant
vind ik het werk van de mexicaan pablo delgado,
die bizarre stencils maakt
van amper enkele centimeters hoog,
en ze onopzichtelijk integreert
in het stadsbeeld.
als je er geen oog voor hebt,
loop je ze zomaar voorbij!
maar àls je ze ‘ontmoet’
is’t altijd met een hele brede glimlach
én een dansje van grote vreugde!
(enfin, ikke toch)
jammergenoeg heeft hier en daar
de tand des tijds toegeslagen.
of zou het de hand des vandaals zijn?? 
gelukkig blijven er nog genoeg over
om van te genieten!
ik weet niet of jij vandaag reden hebt
om vreugdedansjes te gaan maken, webbie?
ik hoop het zó voor jou!
j’avais oublié
tiens un oiseau qui chante
tiens un enfant qui joue
une fleur qui s’invente
un printemps pour deux sous
tiens un soleil qui brille
d’où sort-il celui-là
des gens qui me sourient
ça existe tout ça
j’avais oublié que les roses sont roses
j’avais oublié que les bleuets sont bleus
j’avais oublié tant de belles choses
j’avais oublié où avais-je les yeux
une douce lumière
s’enroule autour de moi
mille mains familières
me fêtent comme un roi
j’ai retrouvé ma vieille vie,
jolis pulls délavés
a l’instant je m’habille
et je repars au passé
je me trouvais dans un vieux livre
que j’ai relu cent fois
un monde où il fait bon vivre
quitte à vivre sans toi
et toi qui n’est plus qu’une ombre
dans le ciel bien trop bleu
enfin je suis du nombre
des imbéciles heureux.
j’avais oublié que les roses sont roses
j’avais oublié que les bleuets sont bleus
j’avais oublié tant de belles choses
j’avais oublié où avais-je les yeux
adamo
mon petit bonheurke,
maak er iets groots van, eh!
legaal forum
in hasselt(b) is, (zoals in alle andere steden)
nog veel meer street art te bewonderen
(dan enkel in de stationsbuurt).
het verschil met andere steden is mss
dat hasselt street art promoot als zijnde een kunstvorm,
en deze stad de kunstenaars een legaal forum geeft
om hun talenten te beoefenen en te tonen.
elk jaar is er een street art festival,
waarbij gerenomeerde artiesten vanuit de hele wereld
onze hoofdstad komen opfleuren met hun werken.
curieuze blogjes daarover vind je oa *hier*
*hier*
en *hier*
‘t plezante aan deze ‘tentoonstelling’ is
dat je ze eender wanneer kan bezoeken!
én ..
dat de werken regelmatig ‘aangepast’ worden!
laat dit pinksterweekend
jou ook met de meest bijzondere accenten opvrolijken, webbie!
wil je nu ‘ns wat weten?
wil je nu ‘ns wat weten?
men zegt
dat ik een mini-curieuzeneuzemosterdpot ben???
heb jij ‘n idee
hoe ze daaraan komen?
weet je wat?
ik noem hun ‘zottekes’!
de verstoring
zeven studenten vrije kunsten van de MAD-faculty in hasselt (b)
fleuren dezer dagen de stationsbuurt aldaar op
met hun originele werken,
onder de naam;
de jonge kunstenaars stellen zich de vraag
of niet elk kunstwerk, door zijn nutteloosheid
of door zijn ‘anders dan anders zijn’
een verstoring is,
zeker als het ‘verplicht’ te bewonderen valt
in een vertrouwde, publieke ruimte.
sanne vanhoof neemt dit ‘opfleuren’ heel erg letterlijk
door verlaten en verloederde gebouwen op te vrolijken
met zelf ontworpen behangpapier;
haar werk kreeg de naam ‘utopie’;
anne vandeput wil met haar werk ‘vinstermikken’
alle hasseltse vinstermikken (=curieuzeneuzemosterdpotten)
nieuwsgierig maken door te tonen en tegelijk te verbergen;
als we ‘t over ‘verbergen’ hebben,
staat griet moors mee op de eerste plaats
met haar werk ‘auto/weg’,
waarbij ze een sculptuur toont in een vorm tss auto en doodskist,
met als achterliggende gedachte onze eigen kwetsbaarheid in het verkeer;
rianne kerens gaat nog een stukje verder in ‘niemand is perfect’,
met foto’s van mensen met een handicap;
liesbeth cox maakt foto’s
van de ‘banaliteiten’ binnen een stad,
waaraan wij meestal voorbijlopen.
ze beschildert de foto’s,
voegt abstracte elementen toe,
bewerkt ze digitaal,
en verheft alzo deze ‘banaliteit’ tot een nieuw niveau;
een werk waar je niet kunt naast kijken
is ‘totem maria’ van eline de boiserie;
deze afrikaanse zuil van 6m
met daarbovenop een mariabeeld
verpersoonlijkt de samenvloeiing van 2 culturen,
de afrikaanse en de westerse.
oké, neus,
en waar is nummerke 7??
dat zou het werk van jessie georges moeten zijn,
waarbij zij beschermende constructies rond ‘on’kruid plaats.
ofwel hoeft geen enkel kruid meer beschermd te worden,
ofwel is het werk, om wat voor redenen ook; weggehaald,
maar wij hebben niet 1 ‘beschutting voor onkruid’ gevonden. 
nu gaan we proberen
een kunst van een woensdag te maken, eh?
in my garden
in my garden
there is a large place for sentiment.
my garden of flowers
is also my garden of thoughts and dreams.
the thoughts grow as freely
as the flowers,
and the dreams are as beautiful.
abram l. urban
psalm
dan zullen deze geluiden wind zijn,
als ze opstijgen uit hun plek, dan
zullen ze verwaaien, zijn ze wind.
we hebben geademd en onze adem was
als zuchten van bomen om een huis,
we hebben gepreveld en onze lippen
prevelden als een tuin in de regen,
we hebben gesproken en onze stemmen
dwaalden als vogels boven een dak.
omdat wij onze naam wilden vinden.
maar alleen de wind weet de plek
die wij waren, waar en wanneer.
rutger kopland
laat de wind uit de goeie richting waaien, webbie,
en geniet van het zonneke op je bolleke!
we’re magic!
sinds gisteren,
en nog méér na de overwinning van krc genk in de bekerfinale van belgië
kleurt onze provincie weer blauw-wit.
ja, ‘weer’
want exact twee jaar geleden
was het ook van datte!
maw ..
zelfs de limburgse mode is op en top racing genk-style!
maak er een feestelijk weekend van, webbie,
en vergeet zondag je lieve mams
niet extra in de bloemekes te wentelen!
(al dan niet blauw-witte)
